8
Apr
2018
0

Red onze oceanen: Deel 2 – Seabin

In deel 2 van de serie “red onze oceanen” gaan we het hebben over waterkliko’s:

Dat duurzame uitvindingen niet altijd op massieve schaal toegepast hoeven te worden wordt maar weer eens bewezen via de Seabin. Ook is dit project heel simpel van opzet. Lees hieronder hoe de Seabin tot stand is gekomen.

Toevoer vanaf de kust

Tot nu toe hebben we het alleen nog maar gehad over plastic wat op het oppervlakte van de zee drijft.

Maar het probleem is daar natuurlijk niet ontstaan, het meeste plastic komt in het water door menselijke toedoen aan de kusten. Vervolgens word het vanaf hier meegevoerd naar zee.

Kliko’s in het water

Al dit afval, wat opgehoopt rond blijft drijven in de havens, was een doorn in het oog van de 2 Australische surfvrienden Andrew Turton & Pete Ceglinski. Deze mannen uit Perth bedachten een handig en erg doeltreffend middel om de havens schoon te maken, namelijk de Seabin.

De Seabin moet de vijand van al het plastic wat ronddrijft vormen, en is eigenlijk heel eenvoudig, hij bestaat uit 3 onderdelen:

Een emmer, een pomp en een filter. Aan de bovenkant zit een rubberen rand wat ervoor zorgt dat de Seabin kan blijven drijven.

Doordat de emmer helemaal ondergedompeld is en er een zuigkracht aanwezig is word er continue water naar binnen gezogen, en daarmee ook aan het oppervlakte drijvende plastic afval. Het afval word vervolgens opgeslagen en het naar binnen gezogen water stroomt door middel van een buis weer terug de haven in. Om de zuigkracht te genereren is er op de steiger een motor aangebracht, waardoor de Seabin aan de kant moet blijven hangen. Het concept werkt wel net als een normale prullenbak; wanneer hij vol is zal hij toch weer geleegd moeten worden.

Omdat de Seabin geen systeem heeft om zichzelf stabiel te kunnen houden tijdens Eb en vloed of stormachtig weer, word hij uitsluitend toegepast in gebieden met rustig stil water, in dit geval is de haven van Perth een uitstekend eerste testgebied.

Van drijvend plastic naar prullebak

Al het afval wat door de Seabin wordt opgeslokt, moet natuurlijk ook gerycled worden, om weer andere producten van te kunnen maken. Ook hier wordt handig ingespeeld, zo’n 70 tot 100 procent wordt namelijk gebruikt om een nieuwe Seabin van te kunnen produceren.

Denk overigens goed na voordat je overgaat op de aanschaf van de Seabin, er zit namelijk wel een flink prijskaartje aan van zo’n 3,825 dollar per prullebak, omgerekend zo’n 2715,65 euro. Dat word dus flink sparen.

Testen voor een toekomst vol Seabin’s

Tot nu is er getest in Mallorca, Spanje, en het resultaat was een groot succes. Dit was onder andere merkbaar in het feit dat er geen vissen naar binnen werden gezogen. Door middel van Crowdfunding is er een bedrag opgehaald van $240,000, om het project naar het volgende level te tillen.

Het zou dus heel goed kunnen dat er in de toekomst meer Seabin’s in de havens verschijnen.

Mocht je meer willen weten over de Seabin en zijn ontwikkeling, kijk dan even op hun website.

Fotocredits @www.seabinproject.com/

 

 

Leave a Reply